Papier został wynaleziony prawdopodobnie przez carskiego dostojnika za czasów dynastii Han, w 105 roku naszej ery. Proces produkcji papieru polegał na rozbiciu w kadzi liści morwy, do momentu otrzymania z nich włóknistej papy. Papę osadzano na sicie z bambusowej siatki i odparowywano wodę, aby na sicie pozostała jedynie cienka warstwa włókien. W ostatecznym etapie arkusze ściskano, by usunąć wilgoć i suszono.
Technologię wytwarzania papieru, podobnie jak papirusu, skrzętnie ukrywano. Dopiero Arabowie w 751 roku, biorąc do niewoli Chińskich papierników przyczynili się do rozpowszechnienia papieru na świecie. Jego europejska produkcja bazowała na innych materiałach.
Pierwsze europejskie papiernie powstały w Europie w XII wieku, najpierw w Hiszpanii, następnie we Włoszech. Do największej popularności papieru przyczyniła się tragedia czarnej śmierci: jako surowca do jego produkcji używano w XIV wieku tkanin z odzieży zmarłych. W tamtym okresie nastąpił największy rozwój branży papierniczej.

Pierwsza drukowana książka pochodzi z Korei z roku 704. Dzieło wydrukowano przy pomocy klocków drukarskich - na drewnianej płycie wycinano wszystkie litery. Proces udoskonalano. Pierwsza książka wydrukowana ruchomą czcionką powstała w Korei w 1234 roku. Liczyła 50 tomów, a ukazała się 28 kopiach.

W piętnastym wieku miało miejsce najwięcej odkryć i wynalazków, które w znacznej mierze wpłynęły na rozwój drukarstwa.
Podczas gdy w Korei miał miejsce złoty wiek drukarstwa i z powodzeniem stosowano czcionki metalowe, w Europie, dzięki rozpowszechnieniu się papieru, nastąpił znaczny rozwój druku ksylograficznego. Należy jedna podkreślić, że rozwój druku na obu kontynentach przebiegał niezależnie.
Reformacja zwiększyła gwałtownie zapotrzebowanie na słowo pisane niemal równolegle w kilku krajach zaczęto używać wymiennych czcionek.
Jednak największy sukces należał do Jana Gutenberga, wynalazcy aparatu służącego do odlewania czcionek z wymiennych matryc, jak również prasy drukarskiej. Przygotowanie składu zajmowało przeważnie kilka miesięcy.
i zdejmowaniem papieru. Pierwsze druki, inkunabuły, do złudzenia przypominały pismo odręczne, ozdoby, ilustracje i inne zdobienia wykonywano ręcznie.
Wynaleziona przez Guttenberga metoda stosowana była przez kilka stuleci, z czasem zaczęto stosować technikę druku wielobarwnego, a następnie, z biegiem lat, udoskonalać i mechanizować poszczególne elementy procesu drukarskiego.